වස්ත්රයක් අඩක් දන්දී දෙව්ලොව ස්ත්රිය
වස්ත්රයක් අඩක් දන්දී දෙව්ලොව ස්ත්රිය
සිංහල ධජයෙන් උපලක්ෂිත වූ ශ්රීමත් සිංහල ද්වීපයෙහි සිංහනාද ඇති බුදු රජුන්ගේ ධර්මය පිළිපදින භික්ෂුනමක් විය. සිංහයකු මෙන් නිර්භීතව තැතිගැනීම් නැතිව සංකානැතිව තුන්යම් රැයෙහි භාවනා කළ හෙතෙම පිඬු පිණිස ගියේය. එසේ යන භික්ෂුනම දුටු සොරෙක් උන්වහන්සේගේ පාත්ර සිවුරු ආදි සියල්ල පැහැරගෙන ගියේය. හෙතෙම කොළ අතු ඇඳගෙන සන්හුන් ලෙස ගමන් කෙළේය. කිසිවෙක් ඔහු හැඳින නොගත්තේය. එක් ස්ත්රියක් දියට බැස නාන්නී වස්ත්ර රහිතව කොළ ඇඳගෙන යන ඔහු දැක මෙසේ කීය: “ස්වාමීනි, ඔය ගොඩ තිබෙන වස්ත්රය දෙකට ඉරා භාගයක් ගත මැනවි; ඉතිරි කොටස මට වන්නේය. ඒ කොටස හැඳගෙන තැති ගැනීම් නැතිව සැපසේ වැඩිය මැනවැ”යි. ඒ කීම ඇසූ භික්ෂුනම ඒ වස්ත්රය මැදින් ඉරා කොටසක් හැඳගෙන කැමති තැනකට ගියේය. ඒ ස්ත්රිය ජීවිතාන්තය දක්වා සිට එයින් ච්යුතව තව්තිසාවෙහි උපණි.
සිත් පහදවන අඟපසගින් යුත්, මනා රූ ඇති, මහත් ප්රභා ඇති ඈ උපන්නේ දෙව්විමන් තුනක් මැදය. අවට දෙව්විමන් තුනේ විසූ දේවපුත්රයෝ තිදෙන එහි අවුත් ඇය ලබාගැනීම සඳහා කලහ කළහ. ඒ කාරණය දැනගත් දෙව්රජ එහි ගොස් කරුණු විචාළේය. ඒ දෙවිවරු තිදෙන මෙසේ කීහ:
“අපගේ විමන් මැද මේ දෙවඟන පහළ විය. ඇය සඳහා අපි කලහ කරම්හ”යි. ඉදිත් දෙවඟන උදෙසා මේ කලහය පවතී නම්, යමෙක් ඇයට වැඩි ආලය කෙරේ නම් ඔහුට ඈ අයිති වේවායි දෙව්රජ කීය. ඉන් එක් දේවපුත්රයෙක්
"යම් සේ දිලිසෙන ගින්නේ ඇතුළතක් හෝ පිටතක් නැත්තේද, එමෙන් මම සිතින් ඈට ඇලී සිටිමියි කීය. දෙවෙනි දෙවියා
“යම්සේ මැටි හා ජලය මිශ්ර වූ විට අතරක් නොපෙනේ ද එමෙන් මම ඇයට ඇලී සිටිමි යි කීය. තෙවෙනියා
“යම්සේ කිරි හා ජලය මිශ්ර වූ විට එහි වෙනසක් නොපෙනේ ද එමෙන් මම ඇය කෙරෙහි ඇලී සිටියි”යි කීය. ශක්ර දේවේන්ද්රයා
“යම්සේ නෙළුම්පතෙහි දියබින්දුව නොසිටී ද එමෙන් මේ තිදෙන කෙරෙහිම මාගේ ප්රේමය අධිකය”යි කීය.(මේ උපමාවේ ගැලපීමක් නැත. පෙළ තවම ශුද්ධ නොවූවා විය හැක)
ඕ තොමෝ සතුටු සිතැතිව ඇඳිලි බැඳගෙන දෙව්රජ කරා අවුත් ඔහු පසුපස්සේ ගොස් ඔහුගේ භාර්යා බවට පත්වූවාය. අර්ධ වස්ත්රයක් දුන් ඕ තොමෝ දිව්ය සම්පත් විඳ පසුව නිවන ද ලබන්නීය.
අප්රමේය ගුණ ඇති බුදුරදුන් කෙරෙහිද ද, කෙලෙස් මඩ දුරුකළ සංඝ නමැති කෙතෙහි ද දුන් අල්ප දෙයක් මහත් ඵල උපදවන්නේයයි දැන එහි දන් දිය යුතුය. වස්ත්රයෙන් අඩක් දුන් ඒ ස්ත්රිය බොහෝ කලක් මහත් දෙව්මිනිස් සම්පත් අනුභව කොට අනන්තයේදී භවත්රය නමැති සැඩපහරින් එතෙරව ආර්යසම්පත්තිය ද ලබන්නීය.
සීහළවත්ථු නම් ග්රන්ථයෙන්
ධර්ම දානය පිණිස උපුටා ගැනීමකි.
x
Comments
Post a Comment